دردا از این غضب

دردا از این غضب، بر ملک بی پناه / می ترسم از تب لب های بی گناه
از آه مادران از دل شکستگان / می ترسم از غم اندوه تشنگان
هر جای این وطن، زخمی ترین شده / از کینه … ایران چنین شده
خشکیده از عطش، هور العظیم آن / اندیشه ای نشد ناجی جان آن
فریاد العطش آتش به جان زده / یا رب امان بده، بر خاک شب زده